Nieuw politieonderzoek voor garage van huis Els Borst

door Servaas van der Laan 27 feb 2014

De politie doet opnieuw onderzoek bij het huis van Els Borst

De politie doet opnieuw onderzoek bij het huis van Els Borst – Foto: ANP

De politie doet donderdag opnieuw onderzoek bij het huis van oud-politicus Els Borst. Forensische experts zijn weer aan de slag gegaan in en rond het huis en de straat is afgesloten. 

Tent

Voor de garage van het huis aan de Ruysdaellaan in Bilthoven heeft de politie een tent neergezet. Eerder onderzoek naar de dood van Borst leverde tot zover bekend niets op.

Waarom de politie dit ‘aanvullend onderzoek’ uitvoert is niet bekend. Politiechef Patricia Zorko zei woensdagavond bij het tv-programma RTL Late Night dat de politie onderzoekt of het criminele duo dat woensdag in Duitsland werd gearresteerd iets met de dood van Borst te maken heeft.Zorko zei dat er nu ‘geen aanwijzingen’ zijn die een mogelijk verband kunnen aanduiden, maar de politie ‘sluit niets uit’.

Els Borst (1932-2014), een nuchtere arts in de politiekAls minister van Volksgezondheid namens D66 behield Els Borst de uitstraling van een arts. Ze liet zich niet van de wijs brengen door de Haagse hectiek. Lees verder…

Geen inbraakspoor

Ondanks de vele tips die binnenkwamen, tast de politie nog altijd in het duister over de dood van Borst. Omdat er geen inbraaksporen zijn aangetroffen en ook niets uit het huis is weggehaald, lijkt een inbraak het minst voor de hand liggende scenario. Volgens ingewijden zou Borst op een gewelddadige manier om het leven zijn gekomen aangezien haar gezicht kapot is geslagen.

Maar wat er tussen zaterdagavond, toen Borst een D66-congres verliet, en maandagavond, toen Borst dood werd gevonden, precies is gebeurd, weet de politie niet.

februari 27, 2014Permalink

Amsterdamse wethouder wil 32-urige werkweek ambtenaren

door Servaas van der Laan 26 feb 2014

Van Es wil een kortere werkweek voor ambtenaren

Van Es wil een kortere werkweek voor ambtenaren – Foto: ANP

Ambtenaren in Amsterdam zouden niet vijf maar vier dagen moeten werken. Zo blijft er meer werk over voor anderen en vallen er minder ontslagen.

Dat bepleit wethouder en locoburgemeester Andrée van Es (GroenLinks) samen met GroenLinks-leider Bram van Ojik in het plan ‘Werk Eerlijk Delen’.

Pijn verdelen

Met een kortere werkweek hoopt de wethouder ‘de pijn’ van de komende bezuinigingen ‘eerlijker te verdelen’. Nergens betaalt een inwoner zo veel voor het ambtenarenapparaat als in Amsterdam. De gemeente Amsterdam moet daarom in 2018 tot 3.000 banen laten verdwijnen.

Van Es vreest dat er dan een ‘onevenwichtig ambtenarenkorps’ zal ontstaan. ‘We komen in de problemen wanneer de babyboomers over een paar jaar met pensioen gaan,’ zegt de wethouder op binnenlandsbestuur.nl.

Vrees voor burnout

Volgens de wethouder kunnen ambtenaren best een stapje minder hard lopen. ‘Veel fulltimers werken kei-en keihard. En de cultuur is dat we nog meer willen werken,’ zegt Van Es.

‘Het gevolg is dat mensen het niet meer aankunnen en een burn-out krijgen. Aan de andere kant is er een groep mensen die graag wil werken, maar buiten de boot valt. Het werk eerlijk delen klinkt misschien een beetje simpel, maar het ís ook simpel,’ meent ze.

Belastingvoordelen

Belastingvoordelen voor ambtenaren zouden ervoor kunnen zorgen dat ze bij een kortere werkweek netto niets in hoeven te leveren. ‘De ambtenaren in hogere schalen werken al heel vaak wat minder omdat ze zich dat kunnen veroorloven,’ zegt Van Es.

‘Maar ook die ambtenaren, die wel fulltime werken en meer verdienen, zouden voor een vierdaagse werkweek in aanmerking komen.’

februari 26, 2014Permalink

Op Vlieland aangespoelde toonhaai eet nog niet

De gevlekte toonhaai die zondag aanspoelde op het strand van Vlieland eet nog niet. De directeur van natuurcentrum De Noordwester noemt dat echter niet vreemd.

Foto:  Marc ter Ellen/De Noordwester

“De haai was bijna dood en door alle stress is de spijsvertering van het dier tot stilstand gekomen. Daardoor heeft ze nu ook geen hongergevoel”, zegt directeur Marc ter Ellen dinsdag.

Het beest van ongeveer een meter lang moet volgens Ter Ellen eerst tot rust komen voor ze weer gaat eten. “Daarom houden we haar afgezonderd van het publiek.” Het is volgens de directeur voor het eerst in de Nederlandse geschiedenis dat een gevlekte toonhaai van deze grootte levend is aangespoeld.

 

Dinsdagmiddag komen deskundigen van het Dolfinarium in Harderwijk naar de toonhaai kijken. “Wij hebben zelf een aquarium met vissen die in de Noordzee leven, maar we hebben geen ervaring met de toonhaai”, legt Ter Ellen uit. “We willen dit dier de verzorging geven die de meeste kans op overleven geeft en het dolfinarium heeft veel meer ervaring met deze dieren.”

 

Terugkeer

 

Het liefst zou de directeur de haai terug zien keren naar de zee, maar het is volgens hem nog maar de vraag of dat mogelijk is. De haai kan in ieder geval niet lang in De Noordwester blijven.

“Wij doen met onze middelen al het mogelijke om het dier in leven te houden, maar we zijn hier niet op berekend. Ze kan een week of anderhalf blijven, maar niet permanent. Dat is ook niet onze doelstelling, want daar is het beestje niet mee geholpen.”

Als het dier langere tijd moet worden opgevangen, betekent dat niet per se dat het naar het Dolfinarium gaat. “Er zijn tientallen mogelijkheden in Nederland, bijvoorbeeld Ecomare op Texel. Maar Burgers Zoo in Arnhem heeft ook een groot aquarium. Wel willen we haar zo min mogelijk vervoeren.”

 

Geslacht

 

Aanvankelijk was niet duidelijk of het dier een mannetje of een vrouwtje is. “Maar bij het zwemmen heeft de haai haar buik laten zien en daardoor weten we nu dat het om een vrouwtje gaat”, zegt de directeur.

De haai heeft geen naam gekregen om juridisch getouwtrek zoals met potvis Johannes die in 2012 op Texel aanspoelde. “We willen absoluut voorkomen dat we dit weer persoonlijk maken”, zegt Ter Ellen. “Daar zou niemand bij gebaat zijn en de haai zeker niet.”

februari 25, 2014Permalink

Verdwenen gevangene Vught teruggevonden

 

Een gevangene die maandagochtend was verdwenen uit zijn cel in de gevangenis in Vught, is later op de ochtend teruggevonden in het complex. Een woordvoerder van het ministerie van Veiligheid en Justitie heeft dat gezegd.

ANP

Gevangene Vught teruggevonden Fotoserie Video

Volgens diverse media is de man teruggevonden in een tuinhuisje op het terrein. Het ministerie wil dat niet bevestigen. ”Hij is niet buiten het complex geweest”, aldus de woordvoerder.

De man werd zondagavond gewoon opgesloten. Bij het openen van de cellen maandagochtend werd geconstateerd dat de veroordeelde niet in zijn cel zat. Er volgde een grote zoekactie, zowel binnen als buiten de gevangenis.

 

In de lucht vloog een politiehelikopter en de toegangsweg werd afgesloten. In- en uitgaand verkeer werd gecontroleerd. Op de parkeerplaats zocht de politie in auto’s. Bezoek aan de gevangenis was niet welkom. Alleen personeel werd toegelaten.

Het ministerie zegt niet waarvoor de man is veroordeeld. Er wordt onderzocht hoe de man uit zijn cel kon verdwijnen, aldus de woordvoerder.

Vanwege het vluchtgevaar is de man voorlopig overgeplaatst naar de Extra Beveiligde Inrichting (EBI) op hetzelfde terrein in Vught.

Boven de gevangenis cirkelde maandagochtend een politiehelikopter. In de omgeving was veel politie op de been. Bezoek was niet welkom vanwege de zoektocht. Alleen personeel werd toegelaten.

Door: ANP 

februari 24, 2014Permalink

De Lepeltjes Theorie

 

Ik heb fibromyalgie. Iets wat ik tot voorheen liever niet met andere mensen deelde omdat dat vrijwel onmogelijk is. Chronische pijnklachten kun je niet uitleggen, evenmin als het gebrek aan energie en de totale moeheid die een fibromyalgie-patiënt vaak ervaart.Ik heb wel eens geprobeerd het uit te leggen aan sommige van mijn vrienden,maar het is te moeilijk. Je moet het ervaren om het te begrijpen, neem ik aan. En dat is het ergste aan deze ziekte.

Laatst zat ik met een goede vriend te praten. Toen ineens keek hij me aan met een vreemde blik, starend, zonder verder te praten. Hij vroeg me zomaar, zonder aanleiding, hoe het voelt om fibromyalgie te hebben en om ziek te zijn. Ik was ontzet. Niet alleen omdat de vraag zo onverwacht kwam, maar ook omdat ik dacht dat ik alles over fibromyalgie al had verteld.

Ik begon wat te raaskallen over de link met depressies, antidepressiva, fysiotherapie en chronische pijn maar hij hield aan en leek niet tevreden te zijn met mijn antwoorden. Ik was een beetje verrast, omdat hij al een paar jaar een goede vriend van me was; ik dacht dat hij al lang alles wist over de medische kant van fibromyalgie. Toen keek hij me aan met een blik, die ieder mens met een chronische aandoening heel goed kent, de uitdrukking van pure nieuwsgierigheid naar iets wat iemand die gezond is echt niet kan bevatten. Hij vroeg me hoe het voelde, niet lichamelijk, maar hoe het voelde om mij te zijn, zó te zijn.

Terwijl ik probeerde te kalmeren, keek ik rond naar iets om me te helpen, maar ook om tijd te rekken om te denken. Ik probeerde de juiste woorden te vinden. Hoe beantwoord ik een vraag die ik ook nog nooit voor mezelf heb kunnen beantwoorden? Hoe leg ik tot in detail uit hoe je iedere dag wordt beïnvloed door je een aandoening? Hoe maak je de emoties duidelijk waar een fibromyalgie-patient mee worstelt, aan iemand die gezond is? Ik had het op kunnen geven, een grapje kunnen maken zoals ik normaal doe en van onderwerp kunnen veranderen met een simpel:”Ach, gaat vast wel weer over”. Maar ik herinner me dat ik dacht: “Als ik niet probeer het hem uit te leggen, hoe kan ik dan van hem verwachten dat hij het begrijpt? Als ik het niet uit kan leggen aan mijn beste vriend, hoe kan ik mijn wereld dan uitleggen aan andere mensen?” Ik moest het op zijn minst proberen.

Op dat moment werd de lepeltheorie geboren. Snel graaide ik alle lepels van de tafel – en zelfs van de andere tafels. Ik keek hem in de ogen en zei: “Alsjeblieft, je hebt nu fibromyalgie”. Een beetje verbaasd keek hij me aan, zoals de meesten zouden doen als ze een boeketje lepels in de hand kregen. De koude metalen lepels rinkelden in mijn handen terwijl ik ze bij elkaar pakte en in zijn handen legde.

Ik legde hem uit dat het verschil tussen ziek zijn en gezond zijn is, dat een ziek mens keuzes moet maken en constant moet nadenken over dingen, terwijl de rest van de wereld dat niet hoeft. Gezonde mensen hebben de luxe van een leven zonder die keuzes, een gift die de meeste mensen als vanzelfsprekend beschouwen.

De meeste mensen beginnen hun dag met een onbeperkte hoeveelheid mogelijkheden en energie om te doen wat ze maar willen, met name jongeren. Over het algemeen hoeven ze zich geen zorgen te maken over de effecten van hun bezigheden. Dus gebruikte ik de lepels om dit duidelijk te maken. Ik wilde voor hem iets om vast te houden en dat ik weg kon nemen, omdat de meeste mensen met een chronische ziekte een gevoel van verlies ervaren door de beperkte keuzes die ze hebben en de afstand die ze van bepaalde opties móeten nemen.
Als ik de controle van het wegnemen van lepels bleef houden, dan zou hij weten hoe het voelt als iemand of iets, in dit geval fibromyalgie, je leven beheerst.

Enthousiast pakte hij de lepels aan. Hij had geen idee van wat ik aan het doen was, maar is altijd in voor leuke dingen, dus ik geloofde dat hij dacht dat ik een grapje maakte, zoals ik normaal gesproken doe bij gevoelige onderwerpen. Hij had niet in de gaten hoe serieus ik zou worden.

Ik vroeg hem de lepels te tellen. Hij vroeg waarom, en ik legde uit dat als je gezond bent, je verwacht een oneindig aantal lepels te hebben. Maar als je de dag zorgvuldig moet gaan plannen, moet je precies weten met hoeveel lepels je de dag start. Het is geen garantie dat je onderweg niet nog een paar lepels verliest, maar het helpt wel om te weten waar je vanuit kunt gaan. Hij telde: 12 lepels. Hij lachte en zei dat hij er meer wilde hebben. Ik zei: “nee, er zíjn er niet méér”. Ik wist meteen dat dit spelletje zou werken, toen hij teleurgesteld keek – en we waren nog niet eens begonnen! Ik zei: “Ik wil al jaren meer lepels en heb nog geen manier gevonden om er meer te krijgen, dus waarom zou jij er wel meer krijgen?” Ik vertelde hem dat hij zich er altijd bewust van moest zijn hoeveel lepels hij nog had en dat hij ze niet mocht laten vallen, omdat hij nu fibromyalgie heeft en dus spaarzaam met zijn lepels om moet gaan.

Ik vroeg hem, zijn dagelijkse bezigheden te vertellen, inclusief de simpelste dingen. Terwijl hij vertelde over alle dagelijkse en leuke dingen, legde ik hem uit dat iedere bezigheid een lepel zou kosten. Toen hij meteen vertelde over het op weg gaan naar zijn werk, onderbrak ik hem. Ik zei: “NEE! Je staat niet zomaar op. Eerst doe je moeizaam je ogen open, en je komt er achter dat je te laat bent doordat je slecht geslapen hebt. Je kruipt moeizaam uit bed en je moet eerst zorgen dat je een douche neemt en iets eet voor je iets anders kunt doen, want als je niets eet kost het je direct een lepel.” Ik nam snel een lepel weg en hij realiseerde zich dat hij nog niet eens was aangekleed.

Douchen, aankleden en (in mijn geval) opmaken kost een lepel, mede door het wassen van zijn haren en het bukken om vuile handdoeken in de wasmand te gooien.
In werkelijkheid zou het hoog reiken van de armen tijdens het haren wassen en het bukken om de kattenbakjes vol kattenvoer te gooien (plus het verversen van de drinkwaterbakken) wel eens meer kunnen kosten dan 1 lepel, maar dat liet ik maar even zitten. Ik wilde hem niet meteen bang maken. Ontbijten, alle spullen voor de lunch inpakken en het naar buiten rijden van de fiets kost ook een lepel.

Ik denk dat hij begon te begrijpen dat hij in theorie nog niet eens op zijn werk was en nog maar 10 lepels overhad. Toen legde ik hem uit dat hij de rest van zijn dag precies uit moest uitstippelen, want als de lepels op zijn, zijn ze ook echt op. Soms kun je de lepels van de volgende dag lenen, maar bedenk dan hoe moeilijk die dag zal zijn als je start met nog minder lepels. Ook moest ik uitleggen dat iemand met fibromyalgie, altijd leeft met de dreigende gedachte dat morgen misschien de dag is dat je weer een ergere pijnaanval hebt en dus meer last van je rug, nek, of andere lichaamsdelen. Dus je wilt nooit met te weinig lepels komen te zitten, omdat je nooit weet wanneer je ze echt nodig hebt. Ik wilde hem niet ontmoedigen, maar ik moest realistisch blijven en jammer genoeg is voorbereid zijn op pijnklachten een normaal onderdeel van een normale dag voor mij.

We namen de rest van de dag door en langzaamaan leerde hij dat te laat eten weer een lepel zou kosten, evenals boodschappen doen in de lunchpauze. Teveel en te zwaar tillen en te lang op de computer werken kost zelfs twee lepels. Hij werd gedwongen keuzes te maken en op een andere manier over dingen na te denken. Aan het eind van de dag waren er nog 4 lepels over. Na het fietsen naar huis waren dit er nog 3.

Theoretisch gezien moest hij zelfs de keuze maken om maar geen zware huishoudelijke klussen te doen (zoals stofzuigen, dweilen of de wasmand tillen) zodat hij die dag nog wel kon koken.

Toen we bij het einde van zijn doe-alsof-je-fibromyalgie-hebt-dag kwamen, zei hij dat hij honger had. Ik maakte hem erop attent dat hij nog warm moest eten, maar dat hij nog maar 3 lepels over had. Als hij zou koken zou hij geen energie (lepels) meer over hebben om de wasmand te dragen of te strijken. Toen zei ik tegen hem dat ik nog niet de moeite had genomen om hem in dit spel te vertellen dat hij inmiddels ook nog eens zo moe en misselijk was door de nek en rugpijn, dat koken al niet meer aan de orde was. Hij besloot de was op te vouwen en op te ruimen en soep te maken, omdat dat een makkelijke maaltijd was. (Beiden kostten hem 1 lepel).
Ik zei tegen hem dat het pas 19.00 uur was. Je hebt de rest van de avond nog maar 1 lepels, dus kun je misschien nog iets leuks doen of wat lezen of tv kijken. Je kunt ook bij iemand op visite gaan maar je lichaam heeft rust nodig dus je kunt het niet allemaal doen.

Zelden zag ik hem emotioneel, dus toen ik zag dat hij ontdaan was, wist ik dat ik waarschijnlijk tot hem was doorgedrongen. Ik wilde niet dat mijn vriend overstuur raakte, maar tegelijkertijd was ik blij dat iemand mij eindelijk een beetje begreep. Hij vroeg: “Hoe doe je dat? Moet je dit werkelijk iedere dag zo doen?” Ik legde hem uit dat sommige dagen slechter gaan dan andere; op sommige dagen heb ik meer lepels dan op andere. Maar ik kan het nooit achter me laten en nooit vergeten, ik moet er altijd bij nadenken. En heel af en toe verdwijnt er structureel een lepel, die je nooit meer terug krijgt. Ik gaf hem een lepel die ik stiekem achter de hand had gehouden. Ik zei simpelweg: “Ik leer langzaamaan om te leven met een extra lepel in mijn zak als reserve. Je moet altijd voorbereid zijn.”

Het is moeilijk. Het allermoeilijkste dat ik moet leren is om het kalm aan te doen en niet alles te willen doen. Daar vecht ik iedere dag tegen. Ik haat het buitengesloten te worden, thuis te moeten blijven terwijl ik weg zou willen gaan, dingen niet gedaan te kunnen krijgen omdat het niet gaat. Ik wilde dat mijn omgeving de frustratie voelde. Ik wilde dat ze begreep, dat alles wat iedereen doet zo gemakkelijk gaat, maar dat het voor mij honderd kleine taken zijn in één. Ik moet aan het weer denken, aan alle plannen voor die hele dag en wat voor impact het heeft op de lepels die ik misschien moet “lenen” van de dag erna, voordat ik iets kan gaan doen. Terwijl andere mensen gewoon dingen kunnen doen, moet ik erbij stilstaan en plannen alsof ik een strategie ontwikkel voor een oorlog. Het verschil tussen ziek en gezond zijn is die levensstijl. Voor gezonde mensen is er de wonderbaarlijke vrijheid om niet hoeven te denken maar gewoon te doen. Ik mis die vrijheid. Ik mis het nooit lepels te hoeven tellen.

Nadat we allebei wat emotioneel waren en we er wat langer over doorpraatten, merkte ik dat hij verdrietig was. Misschien begreep hij het eindelijk. Misschien realiseerde hij zich, dat hij nooit oprecht zou kunnen zeggen dat hij het écht helemaal begreep. Maar hij zou tenminste niet meer klagen, als ik weer eens niet met hem weg kon gaan of wanneer ik erop stond dat uitstapjes standaard gevolgd worden door een dag rust. Of wanneer ik niet vaak bij hem langs kan gaan en hij steeds bij mij moet komen. Ik probeerde hem gerust te stellen. Ik had die ene lepel nog in mijn hand en zei: “Maak je geen zorgen. Ik zie dit als een zegen. Ik ben gedwongen over alles wat ik doe na te denken. Weet je wel hoeveel lepels sommige mensen iedere dag verspillen? Ik heb geen ruimte voor verspilde tijd of verspilde lepels, ik heb er nu voor gekozen deze tijd met jou door te brengen.”

Het origineel is geschreven door Christine Miserandino.

februari 23, 2014Permalink

Privacy verdachte

Staatssecretaris Fred Teeven (VVD) is niet bang dat slachtoffers door het recht zich uit te laten over de straf die een crimineel moet krijgen te veel inzage krijgen in privacygevoelige informatie van verdachten.

Foto:  Novum

Dat zei de bewindsman zondag in het programma Buitenhof in reactie op uitspraken van oud-rechter Frans Bauduin.

Bauduin zei zaterdag in Het Parool dat door het nieuwe recht het risico ontstaat dat gegevens op straat belanden. Teeven vindt niet dat hij een punt heeft. Slachtoffers hebben nu ook al inzage in het strafdossier, zegt hij. Volgens hem hangt het van de fase af waarin een slachtoffer of nabestaande inzage in het dossier krijgen.

Teeven erkent dat er ‘gevaren in het systeem zitten’, maar volgens hem zijn die goed te ondervangen. “Je zou bijvoorbeeld vroeg in het proces beperkt inzage kunnen geven en verderop volledige inzage.”

 

Wetsvoorstel

 

Slachtoffers kunnen nu al hun verhaal doen in de rechtszaal, maar Teeven wil dat zij zich ook kunnen uitspreken over het bewijs, de schuld van de verdachte en de straf die zij passend vinden. Het wetsvoorstel dat dit regelt wil hij nog voor de zomer aan de Kamer voorleggen.

De staatssecretaris vindt het belangrijk dat in het strafproces niet alleen aandacht is voor de verdachte, maar ook voor de slachtoffers en nabestaanden.

Door: Novum

Teeven zet privacy verdachte op het spel

22-02-14   16:22 uur  – Bron: Het Parool

 

’Plannen raken fundamenten van rechtssysteem’

De Amsterdamse rechtbank tijdens de zaak tegen Robert M. In het midden oud-rechter Frans Bauduin, die niets ziet in de plannen van Teeven. © anp

De privacy van verdachten loopt serieus gevaar door nieuwe rechten die staatssecretaris Fred Teeven aan slachtoffers wil toekennen. Daartoe krijgen ze meer toegang tot het strafdossier dan nu het geval is.

Teeven wil slachtoffers, die nu al hun verhaal kunnen doen in de rechtszaal, toestaan zich uit te spreken over het bewijs, de schuld van de verdachte en de straf die zij passend vinden.

Om het adviesrecht zinvol te kunnen uitoefenen, moeten de slachtoffers ook zicht krijgen op de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Dat maakt het gevaar levensgroot dat reclasseringsrapporten en bevindingen van psychiaters uit het strafdossier op straat komen te liggen.

Alles op internet
‘Als je die informatie ter kennis brengt van het slachtoffer,’ zegt de Amsterdamse oud-rechter Frans Bauduin, ‘zul je geheimhouding moeten eisen. Ziet u gebeuren dat mensen zich daaraan houden? Stel je voor dat zo’n slachtoffer alles op internet zet, dat is het einde van de privacy van de verdachte. Dat raakt de fundamenten van ons rechtssysteem.’

Teeven wil het voorstel nog voor de zomer aan de Kamer voorleggen. Een woordvoerder van Teeven zegt dat ‘het belang van een ruimere verstrekking van informatie aan het slachtoffer zwaarder zal wegen’, maar het mag niet alles inzien; het blijft een ‘zorgvuldige afweging van belangen’.

Gefrustreerd
De rechterlijke macht is tegen. De Raad voor de Rechtspraak verwacht dat slachtoffers vooral gefrustreerd zullen raken, doordat ze zelden of nooit hun zin zullen krijgen. ‘De rechter heeft bij de strafoplegging met meer factoren rekening te houden dan de wens van het slachtoffer.’

Bauduin: ‘Het slachtoffer komt terecht in een complex juridisch systeem, het is de vraag of hij dat kan overzien. Je moet oppassen dat je niet persoonlijke opvattingen en gevoelens in het geding brengt, of strafsuggesties die ver uitgaan boven het wettelijk maximum. Slachtoffers zeggen nu al vaak ‘Wij hebben levenslang’, zij vinden elke straf niet passend.’

Meineed
De voorstellen betekenen ook dat slachtoffers die gebruikmaken van hun adviesrecht, ter zitting aan een verhoor kunnen worden onderworpen door de verdediging. De Raad voor de Rechtspraak is hier zeer kritisch over. ‘De ondervraging kan iemand rauw op het dak vallen.’ Er bestaat een gerede kans, aldus de Raad, dat het slachtoffer het misdrijf als het ware opnieuw moet ondergaan en ook is er het risico van meineed.

Teeven ziet het als belangrijk voordeel dat het slachtoffer in ruimere mate dan nu kan deelnemen aan het strafproces. ‘De keerzijde daarvan is dat een mogelijk nadeel (het risico ‘opnieuw slachtoffer te worden’) niet kan worden uitgesloten, maar het kan wel worden beperkt door het slachtoffer hier op voor te bereiden.’

Lees vandaag (22-2) meer in Het Parool: ‘Proces zuiver houden is lastig’

(Door: Albert de Lange)

februari 23, 2014Permalink

Politie waarschuwt voor twee vuurwapengevaarlijke overvallers

door Servaas van der Laan 21 feb 2014

Enise Merve Bircan en Antonio Marcos van der Ploeg worden verdacht van twee gewelddadige overvallen

Enise Merve Bircan en Antonio Marcos van der Ploeg worden verdacht van twee gewelddadige overvallen – Foto: politie.nl

De politie vraagt uit te kijken naar twee vuurwapengevaarlijke personen die worden verdacht van een ontvoering en een overval. Het gaat om Antonio Marcos van der Ploeg (25) en Enise Merve Bircan (19) 

Vanwege het gevaar heeft de politie foto’s en de identiteit bekendgemaakt en vraagt die te verspreiden.

Ontvoering

Het tweetal heeft vermoedelijk op 10 februari ingebroken bij een 52-jarige vrouw uit Meppel. Vervolgens hebben ze het slachtoffer gekneveld, mishandeld, bedreigd en uiteindelijk tegen haar wil in meegenomen in haar eigen auto.

De volgende dag lieten de twee het slachtoffer achter in een bos in de buurt van Lelystad. Maar daarmee kwam het boevenpad voor Marcos van der Ploeg en Merve Bircan nog niet ten einde.

Bedreigd met pistool

Op 18 februari waren zij vermoedelijk verantwoordelijk voor een overval in het Brabantse Lage Mierde. Ook hier werd de bewoner gekneveld en mishandeld door het tweetal.

Drie getuigen van de overval werden met een pistool bedreigd en gedwongen hun waardevolle spullen af te staan. De politie denkt dat het tweetal gebruik maakt van de gestolen Renault Clio met kenteken 46-JB-GS of een blauwe Renault Laguna met het kenteken 98-GG-PP.

Wie de verdachten ziet, wordt gevraagd de opsporingslijn 0800-6070 te bellen. De politie verzoekt getuigen met klem zelf geen actie te ondernemen om de verdachten in de kraag te vatten.

 

 

 

 

 

 

februari 22, 2014Permalink

Nederlandse jongere voelt zich gezond

Nederlandse jongeren voelen zich gezond en zijn dat ook echt. Ze staan op een internationale ranglijst in de top 3 op het gebied van goede gezondheid.

Foto:  Thinkstock

Ruim acht op de tien geeft aan zich gezond te voelen. Toch zijn er in Nederland problemen, met onder meer extreem drankgebruik, internetverslaving en overgewicht.

Dat blijkt uit de Verkenning Jeugdgezondheid, deze is gemaakt in opdracht van het ministerie van Volksgezondheid en uitgevoerd door het RIVM en het Nederlands Centrum Jeugdgezondheid (NCJ).

De conclusies uit dit onderzoek zijn donderdag gepubliceerd.

In vergelijking met soortgelijk onderzoek van tien jaar geleden blijkt dat de totale gezondheid van de Nederlandse jongeren, tussen 0 en 19 jaar, niet noemenswaardig is verbeterd of achteruitgegaan.

Wel zijn er wezenlijke veranderingen op verschillende aspecten. Zo zijn de jongeren minder gaan roken en drinken, maar het aantal ziekenhuisopnames vanwege extreem drankgebruik nam wel flink toe.

De babysterfte is gedaald, maar omdat er een groeiende groep zeer vroeg geboren kinderen is, zorgt dat voor extra gezondheidsrisico’s bij deze kinderen.

Door: ANP 
februari 21, 2014Permalink

Minichip maakt 3d-beelden in aderen en hart

Amerikaanse wetenschappers hebben een zeer kleine chip ontwikkeld die 3d-beelden kan maken van de binnenkant van aderen en het menselijk hart.

Foto:  Rob Felt

De chip, die werd ontwikkeld aan het Georgia Institute of Technology, is slechts 1,4 millimeter in doorsnee.

Daarop zitten 56 elementen die een ultrasoon geluid versturen en 48 elementen die het geluid weer opvangen. Via microscopische kabels wordt informatie van de chip naar een ontvanger buiten het lichaam doorgestuurd.

De chip maakt het mogelijk om gedetailleerder binnen aderen te kijken. Dat moet nu met scans van buiten het lichaam, maar op die beelden is alleen te zien wat er op één punt binnen een ader gebeurt.

“Als je bijvoorbeeld een totaal geblokkeerde ader hebt, heb je een systeem nodig dat je vertelt wat er voor je aan de hand is”, aldus onderzoeker F. Levent Degertekin. “Je moet de voorkant, achterkant en zijwanden tegelijk zien. Dat soort informatie is nu eigenlijk niet beschikbaar.”

De onderzoekers verwachten de chip binnenkort op dieren te testen. Dan moet nog toestemming worden aangevraagd om experimenten met mensen uit te voeren.    Door: NU.nl/Jeroen Kraan

Dacht je dat chips niet kleiner konden worden? Dan heb je het mis. Amerikaanse wetenschappers zijn op de proppen gekomen met een minichip die 3d –beelden kan maken van het hart en van de binnenkant van de aderen. Dat zal artsen veel meer informatie opleveren dan de huidige echo-technologie.
 De chip waarmee ze dat voor elkaar kregen is 1,4 millimeter in doorsnede en gemaakt van siliconen. Hij werd ontwikkeld door onderzoekers aan het Georgia Institute of Engineering. Het biedt hartchirurgen een bron van extra informatie en zou ervoor kunnen zorgen dat patiënten met dichtgeslibde aderen geholpen kunnen worden zonder zware hartoperatie te ondergaan.

Prototype

De onderzoekers maken op dit moment gebruik van een prototype dat in staat is om 60 frames per seconde te schieten. Op de planning staan een serie dierproeven en als die goed gaan zou de chip op de markt gebracht kunnen worden.

Zaklamp voor cardiologen

Als arts wil je helemaal kunnen zien wat er in een ader gebeurt, aldus F. Levent Degertekin, een van de ontwikkelaars. Je kunt het zien als een zaklamp voor cardiologen: ze kunnen nu de blokkades in de dichtgeslibde aderen voor zich zien. Dat betekent dat ze in de toekomst het aantal operaties dat nodig is om deze blokkades op te heffen kunnen reduceren.

Toekomstmuziek

En er is meer: in de toekomst wil Degertekin een apparaat bouwen dat interventies in het hart kan sturen onder een MRI. Wij zijn benieuwd.

februari 20, 2014Permalink

Ruim 1900 verdachten gepakt met anonieme tips

 Er zijn het afgelopen jaar meer dan 1900 verdachten opgepakt naar aanleiding van een anonieme tip bij Stichting M. (Meld Misdaad Anoniem). In 2012 kwamen op die manier 1619 verdachten in beeld bij de politie en andere speurders. De stichting meldt woensdag dat de meeste verdachten, 1124, te maken zouden hebben met drugscriminaliteit.


 
Foto: ANP
 

Het totale aantal anonieme meldingen dat in 2013 bij M. binnenkwam, staat op 15.700, tegen 15.000 in 2012. Volgens M. was er een opvallende stijging van het aantal mensen dat iets meldde over witwassen, afpersing en crimineel geld. In deze categorie steeg het aantal meldingen met 34 procent, aldus M. Door deze tips kon de politie niet alleen de 1124 ‘drugsverdachten’ oppakken, maar ook waardevolle dingen in beslag nemen, zoals geld, huizen en dure auto’s.

Volgens M.-directeur Titus Visser is bij één op de acht tips over drugs een verdachte gearresteerd. „Steeds meer anonieme tipgevers maken crimineel gedrag financieel onaantrekkelijk.”

Burgers lieten het er het afgelopen jaar niet bij zitten als ze wisten dat er ergens een drugslaboratorium was: het aantal meldingen over xtc of GHB-labs steeg met bijna de helft ten opzichte van 2012. Een van de grootste xtc-laboratoria van Nederland is vorig jaar opgerold doordat er anoniem melding van was gedaan bij M., meldt de Stichting. In een bedrijfspand in Rosmalen vond de politie een lab waar per dag ongeveer 250 liter MDMA werd geproduceerd. Daarvan kunnen ongeveer 250.000 xtc-pillen worden gemaakt, aldus M.

Ook het aantal meldingen over illegaal gokken groeide in 2013, met 18 procent. Een van de 136 meldingen hierover ging over een Turks koffiehuis in Amsterdam. Bij een inval bleek dat daar structureel en op grote schaal werd gegokt. Er werden 21 mensen opgepakt.

In 2012 behoorden overvallen, geweld en straatroven nog tot de stijgers onder de meldingen. Vorig jaar werden er 36 procent minder overvallen gemeld en 39 procent minder openlijk geweld. Er kwamen wel weer meer meldingen binnen over straatroven: die categorie groeide met 12 procent.

februari 19, 2014Permalink