Sociale gevolgen van een handicap

Meer aandacht nodig voor sociale gevolgen van een handicap

Op 26 juli 2017 geplaatst door

en ondersteuning richten zich te weinig op de van ziekte en beperkingen. Vooral mensen jonger dan 65 jaar ervaren veel negatieve gevolgen van hun ziekte of handicap. Dit blijkt uit het vierde rapport van MijnKwaliteitvanLeven.nl met resultaten van ruim 27.000 deelnemers.

Weinig energie om te doen wat je wil
De onderstaande resultaten laten zien dat er nog veel winst te behalen valt in de zorgsector en het sociale domein:

  • Meer dan de helft (58%) van de deelnemers geeft hun kwaliteit van leven een 6 of lager.
  • Ruim de helft (56%) van mensen jonger dan 65 jaar ontbreekt het aan energie om te doen wat zij willen.
  • Een aanzienlijk deel voelt zich weinig nuttig (30%) en heeft het gevoel weinig tot niets voor anderen te kunnen betekenen (23%).
  • 33,3 % met een ziekte of handicap heeft een gevoel van zorg en onzekerheid over de nabije toekomst.

Herziene versie Handreiking vroegsignalering van een LVB

Op 25 juli 2017 geplaatst door

Voor professionals in het sociale domein is het belangrijk dat zij een licht verstandelijke beperking of zwakbegaafdheid niet alleen bij kinderen en jongeren, maar ook bij (jong)volwassenen, zo vroeg mogelijk herkennen om overvraging te voorkomen. Deze herziene versie van de Handreiking vroegsignalering van een LVB en zwakbegaafdheid beschrijft de mogelijkheden voor vroegsignalering.

Slideshow
Bij mensen met een licht verstandelijke beperking (LVB) en zwakbegaafdheid is er veelal sprake van leerachterstanden, van problemen met het begrijpen van taal, met sociale vaardigheden en met alledaagse praktische vaardigheden, zoals het regelen van bankzaken.

Kans op overvraging
Aan het uiterlijk kun je echter niet zien dat iemand licht verstandelijk beperkt of zwakbegaafd is. Mede hierdoor worden ze vaker overvraagd op school, op het werk en in het alledaagse contact. Er wordt meer van hen gevraagd dan ze kunnen of aankunnen. Dit kan leiden tot faalervaringen, gevoelens van frustratie en een negatief zelfbeeld. Deze negatieve gevoelens kunnen zich op hun beurt uiten in o.a. opstandig gedrag. Ze worden dan gezien als lastig, terwijl het niet zozeer gaat om niet willen, als wel om niet kunnen.

Vroegtijdige signalering
Uit bovenstaande blijkt het belang van vroegtijdige signalering van een LVB/zwakbegaafdheid en het vervolgens aansluiten op de mogelijkheden van een persoon. Doordat het niet aan het uiterlijk te zien is dat iemand een LVB heeft of zwakbegaafd is, wordt het vroegtijdig herkennen ervan lastiger. Toch zijn er signalen in het kind, jongere of (jong)volwassene die direct kunnen wijzen op een LVB/zwakbegaafdheid. Maar ook andere kenmerken, zoals probleemgedrag van een jeugdige of problemen in de gezinssituatie, kunnen indirect wijzen op een mogelijke LVB/zwakbegaafdheid in een jeugdige of (jong)volwassene.

Herziene versie
De herziene versie van de Handreiking vroegsignalering van een LVB en zwakbegaafdheid beschrijft de mogelijkheden voor vroegsignalering bij (jonge) kinderen en jongeren, maar ook bij (jong)volwassenen, door professionals in het sociale domein. Zij zijn immers degenen die veelal als eerste met mensen met een LVB/zwakbegaafdheid te maken krijgen.

In de bijlage vindt u de handreiking

Bron: Landelijk Kenniscentrum LVB
Bron: Kennisplein gehandicaptensector

Kwetsbare gezinnen

Inspectie: wijkteams hebben kwetsbare gezinnen niet in de gaten

ANP

Kwetsbare gezinnen blijven te lang onopgemerkt en krijgen vervolgens niet de juiste hulp. Dat schrijven vijf rijksinspecties van het ministerie van Volksgezondheid in een rapport over de aanpak van gezinnen met meervoudige problemen.

De voor die gezinnen ligt sinds twee jaar bij de gemeenten, die voor die taak wijkteams hebben ingesteld. Maar die teams hebben geen gerichte aanpak en kunnen de ingewikkelde problematiek van de gezinnen niet aan, concluderen de inspecties die samenwerken onder de naam Toezicht Sociaal Domein.

Veiligheidsrisico’s

Op basis van onderzoek in zes gemeenten is gebleken dat de kwetsbare gezinnen niet tijdig gesignaleerd worden, en dat de teams vaak geen goed beeld hebben van alle problemen die er spelen. Daardoor kunnen ook de veiligheidsrisico’s voor de kinderen uit die gezinnen niet goed worden ingeschat, schrijven de onderzoekers.

Door beter samen te werken met andere instanties krijgen hulpverleners een completere indruk van de situatie in het gezin, luidt een van de conclusies van het rapport.

De inspecties stellen vast dat de hulpverleners in de wijkteams hoogopgeleid en zeer gemotiveerd zijn, maar dat hun taken duidelijker omschreven moeten worden. Ook moeten ze van de gemeenten meer tijd en geld krijgen.

Om tafel om jeugd te beschermen in Achterhoek

© Jeugdbescherming Regio Amsterdam

Om tafel om jeugd te beschermen in Achterhoek

DOETINCHEM – De acht Achterhoekse gemeenten krijgen een zogeheten jeugdbeschermingstafel. In kritieke situaties gaat een onafhankelijk voorzitter samen met hulpverleners, ouders en eventueel kinderen overleggen wat de beste oplossing is.

 Doel is om escalaties in gezinnen die onder meer leiden tot uithuisplaatsing te voorkomen. In de acht gemeenten komen gemiddeld drie keer per twee weken situaties voor waarbij de jeugdbeschermingstafel kan worden gebruikt.

,,Het gaat om situaties in een gezin die onveilig zijn voor een kind”, zegt Maureen Sluiter, wethouder van de gemeente Doetinchem. ,,Maar het kunnen ook onveilige situaties zijn die worden veroorzaakt door het kind zelf, zoals bijvoorbeeld drugsgebruik of verslaving. Ook kan het gaan om een kind met aangeboren gedragsstoornissen waarmee de ouders niet kunnen omgaan.”

Kinderbescherming

De jeugdbeschermingstafel verschilt voortdurend van samenstelling. Er is een onafhankelijk voorzitter en daarnaast zullen per geval de betrokken ouders aanschuiven. Kinderen om wie het gaat die boven de twaalf jaar zijn, kunnen ook aan tafel zitten als ze dat willen. Daarnaast kunnen bijvoorbeeld de kinderbescherming of andere hulpverleners meepraten en oplossingen aandragen.

,,Niet met als doel op zich om een uithuisplaatsing te voorkomen”, zegt Sluiter. ,,Maar wel om het beste plan voor een kind en de ouders te maken. Bijvoorbeeld bij een 16-jarige die wegloopt en thuis niet is te handhaven een veilige plek zoeken, maar tegelijk ook een behandelplan starten.”

De acht gemeenten (inclusief Montferland) slaan de handen ineen. ,,Dit soort casussen komt te weinig voor om per gemeente in de Achterhoek een beschermingstafel op te zetten”, zegt Sluiter. ,,Door als acht gemeenten op te trekken wordt de schaal groter en is de expertise waarop een beroep wordt gedaan ook breder.”

Onafhankelijk

De jeugdbeschermingstafel in de Achterhoek wordt opgetuigd naar Apeldoorns model. Op meerdere plaatsen in Nederland wordt al gewerkt met een jeugdbeschermingstafel. De onafhankelijk voorzitter komt in dienst van de gemeente Doetinchem.

De acht Achterhoekse raden moeten nog akkoord gaan met het voorstel. De bedoeling is dat de jeugdbeschermingstafel in de Achterhoek in november 2017 in werking is.

POLITIEK WIL STRENGER TOEZICHT

POLITIEK WIL STRENGER TOEZICHT OP INSTELLINGEN VOOR BESCHERMD WONEN

-

Normal_depressief

De politiek wil dat de kwaliteit van bij beschermd wonen wordt aangepakt. Zo moeten er onaangekondigde inspectiebezoeken plaatsvinden en dienen individuele zorgklachten serieus genomen te worden. Hiermee reageert de politiek op een individueel geval: een 21-jarige jongen met autisme en gedragsproblemen die niet de zorg krijgt die hij nodig heeft. Dat meldt Omroep Gelderland.

De 21-jarige autistische Bart Bruil woonde beschermd bij Woonzorgnet. Hij werd volgens de instelling te agressief en moest weg. Woonzorgnet stelt enkel goede zorg te hebben geleverd aan de jongen. Volgens zijn ouders kreeg hij echter nauwelijks dagbesteding, geen begeleiding en werd er niet aan zijn doelen gewerkt. Diverse deskundigen hebben het zorgdossier van de jongen bekeken en concluderen hetzelfde: Bruil kreeg niet de zorg die hij nodig had.

“Dit soort situaties komen veel te vaak voor. Marktwerking heeft ervoor gezorgd dat er positieve zorginitiatieven zijn ontstaan, maar heeft er ook voor gezorgd dat zorgaanbieders geld verdienen belangrijker vinden dan de juiste zorg bieden”, zegt 50-Plusser Leonie Sazias. Volgens haar worden ouders bovendien monddood gemaakt. Ze pleit dan ook voor onderzoek op individueel klachtenniveau, wat niet bij Bruil is gebeurd.

De Veiligheids- en Gezondheidsregio Gelderland-Midden (VGGM) kwam aangekondigd op bezoek bij Woonzorgnet. Iets wat Lea Manders, politicus in Arnhem, een verkeerde keuze noemt. Aangekondigde controles zijn gemakkelijker te doorstaan dan onaangekondigde bezoeken.

Diverse Kamerleden stellen bovendien het inkomen van enkele bestuurders van Woonzorgnet aan de kaak. Drie directeuren verdienden vorig jaar samen bijna 500.000 euro. SP-Kamerlid Lilian Marijnissen en VVD’er Sophie Hermans willen het probleem aan de kaak stellen. Waar Marijnissen vindt dat geld voor de zorg enkel naar de zorg moet, vindt Hermans dat er in ieder geval grenzen gesteld moeten worden. “Als de bedragen die in het artikel genoemd worden kloppen dan vraag ik mij af hoe de directie dat kan rechtvaardigen”, aldus D66-Kamerlid Vera Bergkamp.

Door: Redactie Nationale Zorggids