Ik wil leven

’Straks ben ik hopelijk de sterke vader die ik vroeger was’

© Bram Petraeus.

‘Dokter, ik zeg u: over een jaar heb ik een donor gevonden. Ik wíl leven!’ Erardo Kea (47) uit Almere, nierpatiënt en vader van twee kinderen, hield woord. Op een emotionele oproep op Facebook reageerden maar liefst veertig wildvreemden, die hem spontaan een nier aanboden.

 

Dat mijn kinderen mij moeten helpen en opbeuren, is toch de omgekeerde wereld? Ik heb al een paar keer met mijn vriendin aan de keukentafel gezeten en gezegd: als dit het is, wil ik niet meer leven

Erardo

Erardo skypet nu regelmatig met zijn ‘engel’ Angela. De twee wacht een maandenlang ziekenhuistraject © Bram Petraeus.

Met één van die veertig ‘engelen’, zoals Erardo de donors noemt, is er inmiddels een ontmoeting geweest. Het is Angela Schuivens, een 35-jarige Limburgse moeder die haar nier belangeloos wil afstaan. ‘Ongekend,’ zegt Erardo. ‘Straks ben ik hopelijk weer de grote en sterke vader die ik vroeger was.’

Op slechte dagen moet de Almeerder, wiens nieren door een auto-immuunziekte nog maar voor 3 procent werken, zichzelf uit bed sleuren. Zijn dochter van 2 trekt zijn sokken aan en zijn zoon van 8 strikt zijn veters. ‘Dat mijn kinderen mij moeten helpen en opbeuren, is toch de omgekeerde wereld? Ik heb al een paar keer met mijn vriendin aan de keukentafel gezeten en gezegd: als dit het is, wil ik niet meer leven.’

Zijn moedeloosheid werd groter toen een donor in spe na 4 maanden afhaakte. Erardo plaatste vorige week een noodkreet op de vriendensite Facebook. ‘Wie zou mij een O-nier willen doneren? (..) Ik vind het moeilijk om het zo direct te vragen maar help ons alsjeblieft. Als je kan en wil. Ik wil nog zo graag heel lang van mijn gezin en het leven kunnen genieten.’

Maar ook de vrouw die hem dit keer een nier aanbood, haakte af. ‘Met een telefoontje is onze wereld ingestort,’ schreef Erardo, eigenaar van een vervoersbedrijf voor artiesten, opnieuw op Facebook. Daarna volgden honderden hartveroverende reacties en een tv-uitzending van BNN, die werd gezien door Richard Schuivens. ‘Heb jij niet ook bloedgroep O positief?’ vroeg hij aan zijn vrouw Angela. Die hoefde niet lang na te denken. ‘Hij mag mijn nier wel hebben,’ zei ze.

Angela heeft al jaren een donorcodicil op zak, maar had zich nooit gerealiseerd dat je ook bij leven een orgaan kunt afstaan. ‘Als ik iemands leven kan redden met mijn nier, dan doe ik dat.’ Erardo en Angela moeten nu beiden een maandenlang ziekenhuistraject doorlopen, waarbij ze medisch en psychisch worden gekeurd. Angela, die een spierziekte heeft, verwacht dat ze sterk genoeg is voor de operatie. ‘De spierziekte heeft mijn organen niet aangetast. Ik heb al zoveel operaties gehad in mijn leven. Dit zal ik ook wel overleven.’

Als Erardo zelf geen actie had ondernomen, was de wachttijd voor een donornier zo’n 4,5 jaar geweest. ‘Zo veel tijd heb ik niet, vrees ik. Tegen mijn dokter heb ik gezegd: binnen 1 jaar vind ik zelf een donor. Ik wíl leven!’

Erardo ziet uit naar zijn ‘tweede leven’. ‘Niet meer vier keer per dag spoelen. Niet meer ijsklontjes eten als je dorst hebt, maar gewoon drinken. Weer lekker voetballen met mijn zoon en knuffelen met mijn dochter, zonder dat alles pijn doet.’

Keuring
Ook bij Raymond Copier (40) uit Rotterdam had een oproep op Facebook succes. Sjors Los uit Capelle aan den IJssel, een volstrekt onbekende voor Copier, bood zijn nier aan. De medische keuring is al in volle gang.

Meer nierpatiënten zouden via sociale media een oproep moeten doen, vindt Erardo. ‘Pas als patiënten hun persoonlijke verhaal vertellen, zullen anderen bereid zijn te helpen.’ Zodra Erardo weer op de been is, wil hij de overige 39 donors die zich bij hem meldden in contact brengen met andere nierpatiënten.