Transitiebeleid

Andries Baart: ‘Helpt de transitie mensen echt?’

 

In theorie en op papier is het helder: zorg en welzijn dichtbij, op maat, vanuit de cliënt. Maar gaat het in de praktijk zo werken? Andries Baart twijfelt. ‘Ik vraag me af of dit transitiebeleid echt bedoeld is om mensen te helpen.’
Andries Baart: ‘Helpt de transitie mensen echt?’
Foto: Claudia Kamergorodski

Het is voor een hoogleraar ‘presentie en zorg’ een opvallende werkomgeving. Een  bedrijfsverzamelgebouw in de Utrechtse wijk Kanaleneiland. Het voormalige ROC-gebouw ligt tussen de corporatieflats en stukjes gemeentegroen. Diverse start-ups en kleine maatschappelijk verantwoorde ondernemingen huizen er én het kantoor van stichting Presentie waar Andries Baart de oprichter van is. Baart, lange man, zachtaardig, open, zit er aan een grote, robuuste vergadertafel, enkele computers op bureaus tegen de ramen. Hij sprak begin december op het Welzijnsdebat van Zorg + Welzijn. Einde van de dag, Baart vergat ook nog eens de tijd, maar de deelnemers ervoeren zijn bijdrage als een verademing en beloonden zijn verhaal met een 9.

Baart is als weinig anderen in staat de essentie van het werk van professionals in het sociale domein te verwoorden. Of zoals het in zijn al veelvuldig geprezen presentietheorie staat: ‘de presentie zoekt de trouwe nabijheid en de relatie met de ander die op hulp en steun is aangewezen als plek om te bepalen wat er gedaan zal worden … Deze manier staat minder in het teken van stoer doen, scoren en oplossen dan van samen werken aan een bevredigende relatie tot je leven – of dat leven nu lukt, vastzit of afloopt. Als we niets meer kunnen doen voor de ander, kunnen we altijd nog bij hem of haar blijven.’ Het lijkt er op dat Baarts al meer dan een decennium oude pleidooi nu, met de transities in het sociale domein en kernwoorden als ‘dichtbij’ en ‘maatwerk’, eindelijk door beleidsmakers erkend wordt.

februari 8, 2014Permalink