Zijn er rotte appels in Brazilië

Wedstrijden manipuleren, dat leek tot voor kort op zoiets belangrijks als het WK voetbal uitgesloten. Maar de spelers van Kameroen flikten wel rare kunstjes.

Het WK voetbal in Brazilië, tot dusver vooral geroemd vanwege de attractiviteit, krijgt ineens een mysterieuze bijsmaak. Is het allemaal wel echt, wat we zien?
De voetbalbond van Kameroen heeft dinsdag een onderzoek ingesteld naar matchfixing door de eigen nationale ploeg tijdens het WK. Aanleiding is een artikel in het Duitse weekblad Der Spiegel, waarin een veroordeelde matchfixer beweert dat zeven spelers van het Afrikaanse land zijn omgekocht door een goksyndicaat. Ze moesten hun drie groepswedstrijden manipuleren. Kameroen verloor alle duels en eindigde kansloos onderaan in Groep A. De elleboogstoot van Alexandre Song. Het is 19 juni als Kameroen het in het tropische Manaus opneemt tegen Kroatië. Beiden landen hebben hun openingswedstrijd verloren en vechten voor hun laatste kans op dit WK. Het wordt een walk-over voor de Kroaten, die de zieltogende Afrikanen met 4-0 verslaan. Maar het is niet alleen de grote uitslag die de wereld verbaast. Ook de rode kaart voor Kameroener Alexandre Song, die opzichtig zijn elleboog plant in de rug van een tegenstander, roept vragen op. Na het laatste fluitsignaal fronsen ze bij Der Spiegel hun wenkbrauwen. Eerder die dag sprak een journalist van het blad via Facebook met Wilson Raj Perumal, een van ’s werelds beruchtste matchfixers. Perumal zei: ‘Het wordt vanavond 4-0 voor Kroatië. En in de eerste helft krijgt iemand een rode kaart. Er zitten zeven rotte appels in het team van Kameroen.’ ‘Ik ben geschokt en verbaasd dat een gerespecteerd tijdschrift als Der Spiegel uitspraken fabriceert.’ Wilson Raj Perumal, een berucht matchfixer Zelf ontkende Perumal dinsdagavond in een verklaring zo’n gesprek te hebben gevoerd, vermoedelijk uit angst voor problemen met de autoriteiten. ‘Ik ben geschokt en verbaasd dat een gerespecteerd tijdschrift als Der Spiegel uitspraken fabriceert.’ Matchfixing op het WK – het grootste voetbaltoernooi ter wereld – werd tot voor kort door velen voor onmogelijk gehouden. Het toernooi is voor een voetballer het hoogst haalbare podium. Helden worden er geboren, carrières gemaakt, reputaties gevestigd. Bovendien zijn veel spelers miljonair, of ze hebben een glansrijke toekomst in het verschiet. Je zou wel gek zijn om dat op het spel te zetten, was de gedachte. Lastig team Toch zullen zelfs de goedgelovigen hun handen niet in het vuur durven te steken voor de spelers van Kameroen. In aanloop naar het WK hadden ze een conflict met de nationale voetbalbond over de wedstrijdpremies. Ze weigerden zelfs op het vliegtuig naar Brazilië te stappen en dreigden met een staking. Pas nadat de bond een lening had afgesloten en de voetballers zo’n 8.000 euro per persoon had gegeven, vertrok het team alsnog. De vraag is dus met welke intenties. Dat het niet lekker botert tussen de spelers onderling, lijdt geen twijfel. In het duel tegen Kroatië komt het tot een verbijsterende climax als verdediger Benoît Assou-Ekotto het aan de stok krijgt met teamgenoot Benjamin Moukandjo. Een woordenwisseling wordt door eerstgenoemde bezegeld met een kopstoot. Al maanden gingen de geruchten dat Aziatische matchfixers in Afrika waren om spelers te ronselen voor het manipuleren van wedstrijden op het WK. Ook bronnen van de Volkskrant verklaarden begin dit jaar dat Singaporese en Maleisische goksyndicaten mensen naar Afrika hadden gestuurd om zaken te doen. Waren ze misschien in Yaoundé, de hoofdstad van Kameroen? Afrika Afrika is geliefd onder matchfixers. Verschillende spelers van het nationale elftal van Sierra Leone werden door de FIFA geschorst vanwege het verkopen van wedstrijden. Er zijn serieuze aanwijzingen dat oefenwedstrijden van Zuid-Afrika in aanloop naar het WK van 2010 zijn gemanipuleerd. De president van de Ghanese voetbalbond zei vorige maand tegen een undercoververslaggever van de Britse krant The Telegraph dat hij bereid was mee te werken aan manipulatie van oefenwedstrijden van het nationale team. Eind mei trok een verdacht eigen doelpunt van de Nigeriaanse keeper tegen Schotland wereldwijde aandacht. Ook dat was een oefenduel. Zulke wedstrijden zijn niet te vergelijken met duels op het WK. Tientallen camera’s registreren er alle bewegingen. Hoekschoppen, overtredingen en doelpunten; ze worden eindeloos herhaald in superslowmotions. Bij elke wedstrijd speuren agenten van wereldvoetbalbond FIFA naar bedrog.

Waarschuwingssystemen die wereldwijd de onlinegokmarkt monitoren draaien overuren. ‘We weten dat de interesse van goksyndicaten voor het WK groot is’ Ralf Mutschke, veiligheidschef van de wereldvoetbalbond Eerder dit toernooi belegde de wereldvoetbalbond een persconferentie om over het gevaar van matchfixing te spreken. ‘We weten dat de interesse van goksyndicaten voor het WK groot is’, zei veiligheidschef Ralf Mutschke. ‘Hier kunnen ze veel geld verdienen. Tot nu toe hebben we geen aanwijzingen voor gemanipuleerde wedstrijden.’ Als de journalist van Der Spiegel matchfixer Perumal confronteert met de vele drempels voor matchfixers tijdens het WK, is zijn antwoord veelzeggend: ‘Hahaha!!!!!!’ Wie zijn autobiografie Kelong Kings heeft gelezen, weet wat de Singaporees bedoelt. Voor autoriteiten als de FIFA en Interpol, die vaak in pompeuze bewoordingen spreken over de strijd tegen matchfixing, heeft hij een diepe minachting. Datzelfde geldt voor veel van zijn collega’s. In de praktijk stelt die strijd heel weinig voor, weten ze uit ervaring. Of de waarheid ooit boven tafel komt, is dan ook zeer de vraag. Zolang de betrokkenen alles ontkennen, wat doorgaans gebeurt, is matchfixing nauwelijks te bewijzen. De voetbalgekke bevolking van Kameroen rouwt hoe dan ook: met 0 punten en een bedenkelijke reputatie heeft hun team het WK verlaten.